Vriendenvereniging Van Abbemuseum - Journaal Online

  Donald Judd: vorm, volume, kleur en oppervlakte bestaat als iets op zich zelf. door Piet van Bragt Progression, 1969 Toen Rudi Fuchs tijdens zijn toenmalige directoraat in 1978 Donald Judd bezocht, ontmoette hij een recalcitrante en dwarse Judd. Fuchs zocht Judd op om hem een tentoonstelling in het Van Abbemuseum aan te bieden. Judd zag daar niets in. Hij was het moe om zijn kunstwerken steeds rond de wereld te laten reizen. Vond dat het tegen de aard van de kunstwerken was om ze heen en weer te slepen. Daarbij werden de werken ook nog al eens op allerlei domme manieren beschadigd en werden ze in rommelige en slechte ruimtes geëxposeerd. Daarbij had hij helemaal geen zin om telkens opnieuw zijn werken na te reizen en te constateren dat het weer helemaal mis was. Fuchs probeerde hem toch over de streep te trekken met het argument dat het lot van avant-gardekunst nu eenmaal zo was. Moderne kunstwerken zijn mobiel. De vaste stabiele plaatsen zoals voorheen in kerken, waren niet me...

    Allan Kaprow: eye-opener tussen kunst en leven  door Piet van Bragt Misschien kwam u op het idee na het bezoek aan de tentoonstelling   Allan Kaprow_ Kunst als leven , uw keukenvloer te gaan reinigen met een wattenstaafje. Gefeliciteerd; na gedane arbeid van vier dagen was u een geïntegreerd deel van een kunstwerk. Of was u een van de beklimmers van de geldboom geweest bij de opening van de tentoonstelling? En toen u daar hoog tussen de takken zat, overdacht u wat de waarde van geldelijk bezit is afgemeten tegen de waarde van een handvol bladeren. Wat is hebzucht?   Het museum is dood, leve de kunst Tijdens arbeid kan men nadenken over het gegeven of kunst invloed kan uitoefenen op maatschappelijk controversiële onderwerpen. De geschiedenis geeft niet veel hoop, uitzonderingen daargelaten. Natuurlijk is er voor ons in Europa Joseph Beuys als pragmatisch beleidsmaker en visionair. Hij laat zien dat kunst iets op de agenda kan zetten waardoor de ac...

  Allan Kaprow: Kunst als Leven door Piet van Bragt   De theatrale provocatie van de Amerikaanse kunstenaar Allan Kaprow staat niet alleen in de geschiedenis van de kunst. Denk slechts aan de manifestaties van Dada, de pogingen van Marinetti om een futuristisch theater van schokeffecten en gekte te creëren en de Merzbau van Kurt Schwitters in de eerste helft van de twintigste eeuw. Later, na 1945, ontmoeten we de theaterproducties van het trio Cage-Rauschenberg-Cunningham. Otto Piene vertoont zijn luchtballetten, Manzoni is er met zijn eetbare tentoonstelling en Yves Klein wordt bekend met zijn concertant begeleide antropometrie ë n. Al deze theatrale provocaties hadden het doel om kunst en leven met elkaar te verbinden en zich daardoor verder uit te breiden buiten de traditionele kunstpraktijken.   Allan Kaprow werd in 1927 geboren in Atlantic City en stierf in 2006 op 5 april. Na een architectuurstudie aan de New York University van 1945 tot 1949, neemt hij tekenl...

De tuin van het museum, op dit moment is de tuin van kleur veranderd, want als we nu naar buiten kijken zien we dat de wereld opeens wit is geworden. Sneeuw en kou, gedachten over een mogelijke Elfstedentocht, kinderen op sleetjes, wintersport in eigen land. Maar over enkele dagen is alles weer normaal Het gras wordt weer groen en de wandelschoenen verzamelen weer modder en natheid. Laten we weer genieten van de tuin en ons groene landschap. Gelukkig is de tuin van het museum een prachtig voorbeeld en een stimulans om van de natuur te genieten.  D e tuin van het museum door Piet van Bragt Je bent er voorbij gelopen voordat je het weet. En het is nog wel het eerste kunstwerk dat het Van Abbemuseum aan de stad Eindhoven schenkt! En daarmee bedoel ik niet het beeld van Rodin, met de gestalte van Honoré de Balzac, maar de plaats waarin het beeld zich bevindt, de tuin. Voor velen slechts een stuk groen dat met de loop der jaargetijden telkens van beeld verandert. Maar voor de echte li...

    Het is al weer een tijd geleden dat deze column verscheen in het Journaal. Samen met het volgende artikel van Lisette Almering proberen we een beeld te schetsen van een niet alleen voor Nederland belangrijke kunstenaar. Le Chevalier, 1957 Karel Appel: "He's a mad man" [1]                                        door Piet van Bragt "Traag", riep Jan Appel, de vader van Karel, "Trager". Karel Appel herinnert zich dat zij als kinderen op zondagmiddag in de auto van een straatgenoot gezet werden. Na het zeer overvloedige   'nasjen', het zondagse middagmaal.   Vader, met bolknak in de mond en bolhoed op het hoofd, zat voorin en gaf de chauffeur opdracht om langzaam door de straat te rijden. Het gelijkt een parade! De buurtgenoten die op hun stoelen voor het huis van hun vrije zondag genoten, werden minzaam toegeknikt. "Niet zo vlug", voegde hij de chauffeur toe a...

    KIND 1952 Karel Appel olieverf op doek 63,1 x 53,5 x 2,7 cm (incl. lijst) Collectie Van Abbemuseum    Een bespiegeling: Het kind in de mens door Lisette Almering     ‘Ik rotzooi maar een beetje an. (…) Ik leg het er tegenwoordig flink dik op, ik smijt de verf er met kwasten en plamuurmessen en blote handen tegenaan, ik gooi d'r soms hele potten tegelijk op’, dit zijn gevleugelde uitspraken van schilder en beeldhouwer Karel Appel (1921-2006). Het werkwoord ‘aanappelen’ was hiermee geboren en betekent ‘onverschillig werken, werken met willekeur’, zo vermeldt het eponiemenwoordenboek. Appel koos zijn gereedschap en verf echter heel zorgvuldig. Met bovenstaande uitspraken zette hij zich vooral af tegen zogenaamde ‘intellectuele verhalen’ over beeldende kunst. Het kind Ons museum bezit diverse kunstwerken van deze Nederlandse expressionist. Het schilderij Kind uit 1952 is één van de resultaten van zijn voor die tijd opmerkzame w...

  LEHRENDER CHRIST 1931 Ernst Barlach brons 87,5 x 40,3 x 36,4 cm Collectie Van Abbemuseum   Een bespiegeling: troostrijke kunst door Lisette Almering Barlach-Engel in de Antoniterkirche te Keulen     Ernst Barlach (1870-1938) ‘Kunst ist eine Sache allertiefster Menschlichkeit…’, is een uitspraak van de veelzijdige, Duitse, expressionistische kunstenaar Ernst Barlach. Hij studeerde in Dresden, Parijs en Florence en bracht geruime tijd door in Rusland. Beeldenhouwen, schilderen, tekenen en schrijven dat deed hij een leven lang. Zijn voorkeur ging uit naar beeldhouwen. ‘Als Bildhauer muss mir von den drei Arten auf welche man das Leben und Treiben der Menschen abkonterfeit, der Plastik, dem Malen und Zeichnen und der Erzählung, die erste natürlich am geläufigsten und liebsten sein …’ meende hij al op 19-jarige leeftijd. Sinds 1910 woonde hij in Güstrow, Mecklenburg. In zijn woonhuis/atelier gelegen aan de Inselsee, schiep hij zijn belangrijkste...

  Overweldigd door schoonheid. door Piet van Bragt Olympia, timpaan van de tempel van Zeus Het is al weer veel jaren geleden dat ik in Olympia de geëxposeerde resten van de timpaan van de tempel van Zeus mocht zien. Ik denk er nog regelmatig aan terug en  de ervaring van toen heeft voor mij nauwelijks zijn intensiteit verloren. Ik weet nog dat mijn hartslag onverwachts versnelde en dat de emotie die mij overviel me desoriënteerde. Ik werd duizelig en moest gaan zitten. Leerlingen  die ik begeleidde tijdens onze reis door Griekenland keken me verbaasd aan en vroegen of het wel goed met me ging. Pas nu weet ik wat er met mij gebeurde: ik werd overweldigd door schoonheid! Want stel je voor, je loopt een museumzaal binnen nadat je al twee weken constant in aanraking komt met kunst uit de Griekse oudheid. Je verwachting is op dat moment  niet echt hoog gespannen. Er is een soort verzadigingsproces opgetreden. Even hiervoor liep je nog tussen de resten van de tempel van Ze...

  Een bespiegeling: De macht der muziek ‘Eigenlijk zou men moeten schilderen met vloeibare muziek.’ (C.I. Ponsaers)   DIE MACHT DER MUSIK 1918 Oskar Kokoschka olieverf op doek 104,5 x 154,3 x 6 cm (incl. lijst) door Lisette Almering   Expressie Warme, broeierige kleuren, pasteus opgebracht bij de weergave van twee beweeglijke figuren op een in het oog springend schilderij van Kokoschka, dit is opnieuw een kunstwerk uit de Van Abbecollectie dat vragen oproept. Links zien we een vrouw in groen en kil geel geschilderd met een lila bloem in haar hand; ze blaast op een instrument. Rechts keert een jongeman in warme kleuren afgebeeld, enigszins in elkaar gedoken en zijn handen afgewend, zich wanhopig (?) van haar af. In de verte loopt een dier weg. De achtergrond is donker, overwegend blauw. Bronnen leren dat Kokoschka op dit schilderij zijn persoonlijke gevoelens tot uitdrukking bracht. Hij keerde onlangs terug uit de oorlog en er kwam een einde aan zijn tur...