Vriendenvereniging Van Abbemuseum - Journaal Online

  Klaas Gubbels is een kunstenaar wiens werk je waarschijnlijk niet snel in het Van Abbemuseum zult kunnen ontmoeten. In zijn werk is de maatschappelijke relevantie niet direct zichtbaar. Gubbels wil de realiteit als poëzie behandelen. Dat is ook een legitieme kijk op de werkelijkheid van alledag. Niet elk moment zijn wij bezig met maatschappij, politiek en daaraan relevante onderwerpen. Maar wel worden  wel dagelijks bekoord door de omgeving met zijn objecten. In feite is dat ook een vorm van een  benadering van onze realiteit. Gubbels kiest voor zijn poëzie en humor in zijn werk. Vandaar dat de weg die Gubbel gekozen heeft voor ieder waardevol kan zijn. Ik ontdekte dit korte artikel op de harde schijf van mijn computer. Eens, enkele jaren geleden, heb ik het geschreven als inleiding op een tentoonstelling in een galerie van het werk van Klaas Gubbels. Daarbij denk ik ook terug aan de prachtige tentoonstelling van zijn ruimtelijke werken in het museum Beelden aan Ze...

  * Design "Conventie, een soort herinnering, is het grootste beletsel om te genieten van leven en kunst". door Piet van Bragt Ik liep door de stationshal van het Centraal Station van Eindhoven. Tot mijn grote vreugde zag ik dat Piet Mondriaan niet ten prooi was gevallen aan de renovatie van het gebouw. Enige tijd geleden verdween bovenstaande inspirerende gedachte die met neonletters hoog aan de muur was bevestigd en die een stimulans moet zijn voor ieder die de heilige grond van Eindhoven durft te betreden. Maar de tekst is gelukkig herplaatst, het leven kan weer aanvangen. Mondriaan is weer terug. Nog een uitspraak van iemand die kan observeren:   'In uw hoofd bevindt zich iets wat leest. Dat ding, menselijk brein, heeft een aantal vermogens die andere dieren niet hebben. Aan die vermogens is onze dominante positie op de planeet te danken. Andere dieren hebben sterkere spieren en scherpere klauwen, maar wij hebben betere hersenen.' [1] Met deze uitspraak b...

  Wladimir Manshanden, van graffiti   naar de poëzie van de stad. door Piet van Bragt Soms wordt in de kunst een zijsprongetje naar gebiedengemaakt  waarvan het niet altijd meteen duidelijk is of het thema wel echt iets  met kunst te maken heeft.  Wij zijn geen applausmachine, maar willen graag kritische geluiden horen en eventuele zijpaden bewandelen. Dat past bij het onderhavige museum en kunst wordt dan levendiger en staat ineens dichter bij het individu.  Kunst is niet alleen volgens de dichter Willem Kloos de aller-individueelste expressie van de aller-individueelste emotie, maar kunst is voor ons een maatschappelijk actieve en motiverende kracht.  We zien in het stedelijke milieu overal kunstuitingen om ons heen. Vooral vanaf het begin van de jaren tachtig verschijnen ongevraagd beelden en opschriften op muren binnen ons stedelijk blikveld. Jongeren wilden hiermee in navolging van trends die overwaaien uit Amerika,  allereerst laten zie...

  De enige norm voor de kunst is de extase door Piet van Bragt Overpeinzingen over crisis, religie, realisme en abstractie Wilhelm Worringer In het jaar 1908 verschijnt de dissertatie Abstraction und Einfühlung van Wilhelm Worringer. [1] In plaats dat het boek zoals gebruikelijk in de boeken­kast van vrienden en universiteit zijn roemloos einde zal vinden, wordt het boek daarentegen beroemd. De vraag die Worringer opwerpt betreffende het probleem van realisme en abstractie is op dat moment actueel. Dat blijkt ook uit het feit dat op dat moment Kandin­sky's ideeën betreffende beeldende kunst veel stof doen opwaaien. Samen met 'Das Geistige in der Kunst " van Kandinsky geeft het boek van Worringer nieuwe impulsen aan de discussie betreffende het probleem van abstractie en 'inleven'. Men moet zich realiseren dat de kunst op dat moment op een cruciaal punt is aangeland: het expressio­nisme is in aantocht en binnenkort zal Kandinsky het eerste volledig abstracte ku...

  Creativiteit , emotie en realiteit door Piet van Bragt Aarbleddak had oude ogen En een jak van stierenvacht. Wratjes waren op zijn droge Wangen droevig aangebracht.   Door zijn bordkartonnen kamer kaatsten in paniek geraakte konken van zijn beeldhouwershamer waar hij mee tevoorschijn maakte.   ‘Scheppen’, riep hij ‘gaat van Au! Hier moet nog wat suikerschuim, Gaat vanzelf, zoals berouw. Nog wat ronder. Bloedt mijn duim?’   Leo Vroman, Ballade   'Scheppen', riep hij 'gaat van au!' schreef Leo Vroman in de jaren zestig. En ‘au’ is geen ratio, maar doet een beroep op emoties. En emoties kunnen   pijn doen. Traumatische ervaringen kunnen een stimulans zijn om de essentie van creativiteit te ontdekken. Als men creativiteit schematiseert in cirkels, kan men het trauma   als een centraal punt zien dat deels in elke cirkel aanwezig is, waarbij de verschillende vormen van creativiteit elkaar overlappen. Marcel Roncken, ...

  A Daily Practice : over de band tussen  motoriek, kunst en creativiteit. door Piet van Bragt Wie de tentoonstelling van Yael Davids bezocht, A Daily Practice, kon het beste eerst een wandeling maken door de zalen en haar werk rustig voorbij laten komen. Een eerste indruk, een eerste beeld zegt soms al veel over de achtergrond van de tentoonstelling. Yael wil bij de ontmoeting met kunstwerken niet de nadruk leggen op intellectuele en visuele inhouden. Zij wil fysieke invalshoeken bij het beschouwen van kunst als uitgangspunt kiezen. Fysieke aspecten betekent in haar geval dat bewegen centraal staat. De bewustwording van de kleine fysieke motoriek die inherent past bij het normale dagelijks bewegen zorgt er voor dat kennen, denken en waarnemen op een hoger en beter niveau kan functioneren. Lichaam en geest zijn een onverbrekelijke eenheid, want zij sturen elkaar aan en zijn samen een objectieve realiteit. Bewegen is een 'daily practice'. Yael Davids weet dat haar gedachten...